Terug in KL

Elke keer als ik weer even onderweg ben, is het tijd om weer een stukje te schrijven. En nu zit ik voor 15 minuten in de trein, dus vond ik het wel weer tijd.

De laatste keer dat ik een blogbericht geplaatst heb was ik in Kuala Lumpur. Nu, ongeveer 3 weken later, ben ik daar weer.

Voordat ik vertrok uit Kuala Lumpur ben ik nog naar de Batu Caves geweest en heb ik heerlijk genoten van een infinity pool op de 37ste verdieping van een heel hoog gebouw. Bij de Batu Caves dachten we dat het misschien leuk was om de aapjes te voeren, maar daar dacht het aapje dat ik eten wilde geven anders over. Vanaf het moment dat je je tas opendoet staan ze op scherp, omdat ze weten dat er eten uit kan komen. Het is dan ook bijna onmogelijk om onopgemerkt iets uit je tas te halen zonder dat ze naar je toekomen.

Ik had stiekem een pakje koekjes in m’n broekzak gedaan, maar op het moment dat ik het koekje eruit wil halen, wordt het aapje ongeduldig en laat z’n tanden zien. Nee, ik zat het aapje niet te pesten, het lukte gewoon niet. Dus besluit meneer aap mij even in mijn schoen te bijten, omdat het hem allemaal te lang duurt.. In een vlaag van lichte paniek gooi ik het pakje met koekjes een andere kant op. Iets waar het aapje het blijkbaar niet mee eens is, aangezien hij nog een keer in m’n schoen bijt..

Dit was niet het aapje dat ik eten wilde geven, deze was wel lief.. En nee, ik had niet in de gaten dat ‘ie opeens zo dichtbij me zat haha!

Vanuit Kuala Lumpur hebben we de bus naar George Town gepakt, een reis van ongeveer 5 uurtjes. De bus was aardig luxe, de stoelen konden helemaal naar achter en je had meer beenruimte dan in een vliegtuig. Eenmaal in George Town aangekomen nemen we een uber naar ons guesthouse. De eigenaar blijkt een baby python als huisdier te hebben.. (volgens mij stond dat niet in de omschrijving op Booking.com?!) En hij geeft ons een toelichting van bijna een uur om te zeggen wat we allemaal moeten bezoeken en waar we wat moeten eten. Heel lief, maar eigenlijk hebben we gewoon honger. Heel veel honger.

De volgende dag lopen we een rondje door George Town om alle street art te bekijken en we struinen wat souvenirwinkeltjes af.

Elke zondag wordt de baby python om 14.00 uur gevoerd. En laat het nou net zaterdagavond zijn als wij aankomen. Lucky me. Dus zorgen we ervoor dat we om 14u weer even terug zijn om dit spectaculaire evenement bij te wonen. Een lief klein spierwit muisje wordt bij de slang in z’n verblijf gezet en na ongeveer 5 seconden slaat de slang ineens toe. Arm muisje. Na wat gespartel geeft het muisje zich gewonnen en is de slang de komende 2 weken weer voorzien. (LET OP! Als je het zielig vind, hieronder staat een foto van de slang met het muisje in z’n bek..)

‘s Avonds doen we een drankje op een hoekje waar je het goedkoopste bier van GT kan vinden. We raken in gesprek met een paar locals en ik zit met een Chinese man (80% van de bevolking in GT in Chinees) te praten die allemaal foto’s van z’n kinderen en kleinkinderen laat zien. Helemaal leuk.

Verder zijn we in GT naar het Upside Down museum geweest en hebben we 2 dagen achter elkaar het National Park in Penang bezocht (de eerste dag waren we een beetje laat). De eerste dag hebben we de route naar Monkey beach genomen, een hiking van ongeveer 2 uur en toen besloten we nog even 40 minuten naar de vuurtoren te lopen, die helaas al gesloten was. Gelukkig konden we op de terugweg een bootje nemen. De tweede dag hebben we de route naar Turtle beach gedaan. Deze trekking was meer door de jungle dan bij Monkey beach, aangezien we daar meer langs het water liepen. Beide dagen kwam het zweet er aan alle kanten uit, maar het voelde wel goed om zoveel in beweging te zijn. Ook zag ik in GT Jula weer, dit keer met aanhang haha! En moest ik afscheid nemen van Melvin, met wie ik een dikke 2 weken samen had gereisd. Het was weer even tijd om alleen te reizen en ik nam de ferry naar Langkawi.

Het alleen reizen duurde niet lang, aangezien ik op Langkawi al snel nieuwe contacten maakte. Eindelijk weer even Engels praten, na vanaf kerst eigenlijk met alleen maar Nederlanders te hebben gereisd haha! Tenminste, dat dacht ik.. want toen kwam Jeroen aangehuppeld met zijn voet in het verband. Hij had een week in het ziekenhuis gelegen en was wel blij om weer even zijn eigen taal te kunnen spreken (belgisch). Naja ongeveer dan, op een paar woorden na haha!

Uiteindelijk een onwijs leuke groep gevormd met 8 nationaliteiten en 4 talen. Lily uit Canada, Jeroen uit België, Christina uit Oostenrijk, Iain uit Schotland, Laura uit Australië, Juliane uit Duitsland en Orel uit Frankrijk. Ik heb een dagje een scooter gehuurd en watervallen gezien, we zijn veel te vaak naar de nightmarket geweest, waar we vervolgens veel te veel gingen eten, gelachen met onze ‘youtube karaoke’ en onwijs veel gechilld op het strand. Uiteindelijk ben ik dan ook 8 dagen op Langkawi geweest.

Op de Nightmarket eet ik jackfruit, springrolls, een soort dikke kokospannekoekjes, een soort kokosbroodhapjes, een harde crepe met suiker en nootjes, een soort zalm bitterballen die ze voor je koken en fried chicken.

Ik merk wel dat de Maleisische mannen het leuk vinden om de aandacht van westerse vrouwen te trekken. Ze vragen ‘Where you from?’ of ‘How old are you?’ of zeggen simpelweg ‘Beautiful’ als je langs loopt. Nou voel ik me elke keer heel gevleid hoor als er weer iemand tegen me begint te praten. Uhm nee, ik wil gewoon met rust gelaten worden als ik alleen door de stad loop. Terima kasih.

Wat anderen lezen

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.