Nachtbus leven

Van de ene nachtbus in de andere. Maar dan met 2 weken ertussen. Sapa was een modderige, koude, maar hele unieke ervaring. Niet alleen kregen we een kijkje in het totaal andere leven van deze Vietnamese mensen, maar ook genoten we van de onwijs mooie natuur die Sapa te bieden heeft.

‘s Ochtends kwamen we met z’n 9en met de nachtbus in Sapa aan, waar we door Su, onze reisleidster opgehaald werden. De ochtend begon al goed, want in het busje waar we mee opgehaald werden draaide ze een soort Crazy Frog ringtingting muziek. Ze bracht ons naar het huis van haar schoonzus waar we een heerlijk ontbijtje kregen. Pannekoeken, gebakken bananenbollen (geen idee hoe je ze noemt, maar ze hadden de structuur van een oliebol), appels, ananas, bananen en thee. Met onze buikjes vol konden we ertegenaan! 

De crew met meisjes uit het dorp stond ons al op te wachten en zij liepen met ons mee. Iedereen kreeg een eigen meisje aangewezen en het meisje dat met mij meeliep was 10 jaar. Ik ben blij dat de meisjes mee zijn want we beklimmen de ene stijle helling na de andere. Een echt toeristische route is het niet, maar mooi is het zeker! Onderweg als we ergens stoppen om even op adem te komen en een foto te maken, maken de meisjes hartjes van de planten voor ons. Superlief!

Als we gaan lunchen gaan de meisjes weer terug, maar niet voordat we een leuk tasje of hoofdbandje hebben gekocht. Voor omgerekend € 4,- koop ik een klein etuitje en als bedankje krijg ik ook nog een armbandje. 

Na de lunch komen we langs een paar stukken waar het onwijs slipperig en modderig is en zelfs terwijl ik iemand vast heb glijd ik uit op m’n kont. Tot twee keer toe.. Pas als het al donker is zijn we bijna bij het huis van Su. Gelukkig zijn we zo blij dat we er bijna zijn dat we liedjes beginnen te zingen haha! Er wacht ons een heerlijk avondmaal en daarna kunnen we lekker alle modder eraf spoelen. Na het douchen krijgen we een heerlijke voetmassage, die we dan ook wel verdiend hebben na (blijkbaar) 18(!) km te hebben geklommen/gelopen. 

De volgende dag lopen we nog 12 km op een veel beter pad en voordat we het weten zijn we alweer in de homestay waar we gaan eten. We doen een spelletje en vermaken ons met de box die ze hebben staan. Omdat het nog even duurt voordat we gaan eten draaien we allemaal oude liedjes en dansen een beetje om het warm te krijgen. Daarna was het weer tijd om naar de grote (en veel te drukke) stad te gaan!

Even lekker fris douchen bij Friends With Travel en m’n spullen bij mijn hostel voor die nacht brengen. Ik slenter een beetje door de stad en ‘s avonds haal ik een pizza die ik lekker in bed opeet met een filmpje erbij. Fijne Valentijnsdag! (Wat wel heel lief is dat ze bij elke winkel waar je iets koopt, ‘happy valentine’s day’ zeggen, net alsof het Kerst is haha) 

De volgende ochtend neem ik de minivan naar Tam Coc waar ik een nachtje in een super schattig bungalow complex slaap. Het is een lief klein dorpje met een hele leuke haven waar ik een klein boottochtje maak. Ze besturen de bootjes met hun voeten, heel grappig om te zien.’s Avonds neem ik weer een nachtbus, deze keer naar Hue. Als ik daar rond 6.30u aankom mag ik even slapen en douchen in het hostel waar de bus stopt. Na een paar uurtjes slaap neem ik een douche en eet ik een Bahn Mi als ontbijt. Daarna loop ik naar het homestay waar ik die avond slaap en als ik daar aankom krijg ik een bakje fruit en thee als welkom en de man zegt wel 10x ‘thankyouuu for booking here’. Heel schattig. 

Ik loop een half uurtje naar de ‘Verboden Stad’ en loop een beetje rond om tempels te bekijken.’s Avonds ga ik wat eten met 2 Nederlandse meiden die ik ken van Sapa en een Engelse jongen. Daarna komt er nog een Nederlandse jongen bij en doen we gezellig wat kaartspelletjes. We komen in een club terecht waar allemaal Vietnamezen lekker gek aan het dansen zijn en eindigen in een tentje waar we een potje poolen. Ik raak een paar ballen, maar niks gaat erin haha!

De volgende dag verhuis ik weer naar een ander hostel waar ik heb afgesproken met 2 Nederlandse meiden. We gaan met z’n 3en naar het verlaten waterpark, een waterpark waar ze ooit een paar miljoen in hebben gestoken om het te maken, maar vervolgens nooit hebben afgemaakt.. Het ziet er heel gaaf en tegelijkertijd een beetje creepy uit.. Daarna nemen we ook nog even een kijkje bij de Tu Doc tempel en s’avonds eten we wat met 2 andere Nederlandse en 2 Duitse meisjes van ons hostel. 

De dag erna moeten we vroeg ons bed uit, want om 8u worden we door de Easyriders opgehaald om mee te gaan achterop de motor van Hue naar Hoi An. We stoppen bij een vissersdorpje, een waterval, zien super mooie uitzichten en elke keer weet onze reisleider Mr. Bi (bij wie ik achterop zat) precies waar we mooie en leuke foto’s kunnen maken. Ze zetten ons af bij ons hostel en we krijgen een dikke knuffel. Het was iets wat niet op m’n bucketlist stond, maar ik ga het er zeker opzetten en doorstrepen!

Hoi An staat bekend om de vele leuke lampionnetjes die je in alle straten ziet hangen en het stikt er van de kleermakers. Je kan er dan ook eigenlijk niet weggaan zonder iets van kleding op maat te laten maken. We slenteren een beetje door de stad en kijken of we iets willen laten maken. Het slenteren wisselen we een beetje af met strandbezoekjes en eten in veel te leuke tentjes. 

Uiteindelijk laat ik een setje maken van een topje en een broekje en ik ben wel een beetje verliefd geworden op het resultaat.. 

Na 4 nachten en 5 dagen is het helaas alweer tijd om dit veel te leuke stadje te verlaten. Vanmorgen de laatste dag hier begonnen met een heerlijke workout op het strand (totaal niet genânt als al die locals je zo aan zitten te gapen) en nu ben ik na een nachtbusritje van ongeveer 18 uur eindelijk in Dalat! 

Wat anderen lezen

1 comment

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.