De koning


Wat ik vanaf dag 1 al merkte is dat de dood van de koning hier een enorme impact heeft. Ja, ik weet dat ze een jaar van internationale rouw hebben afgeroepen, maar dat dat nog steeds zo aanwezig zou zijn had ik niet verwacht.

Toen ik in Bangkok in de taxi zat van het vliegveld naar mijn hostel, zag ik elke 50 meter een hele grote foto of een zwart beeld met witte tekst (soort rouwadvertentie) op bilboards staan. Ook in de straten en bij veel bedrijven/winkeltjes/banken hangt de foto van de koning. Met of zonder zwart en witte linten, of alleen de linten. En hoe oud de koning op de foto is maakt ook niet uit, ik heb verschillende foto’s gezien. En ik snap het wel, hij was goed voor het volk, deed veel voor de armen, had een lieve vrouw en ziet er onwijs vriendelijk uit. Ook in de kleding winkels zie je zwarte kleding in overvloed en vooral de wat oudere mensen zie je veel in zwart lopen. Of dat vanwege de koning is of dat ze in hun dagelijkse kloffie lopen weet ik niet.

Buiten Bangkok dacht ik dat er misschien wat minder bij stil zou worden gestaan, maar bij elk station en de meeste grote gebouwen/tempels staat zijn foto. Ook kan je op de markt allerlei shirtjes/speldjes/lintjes kopen in het zwart met een bepaalde tekst erop dat laat zien dat je in rouw bent.

Andere gasten uit het hostel waar ik zat, waren naar de school van de vrouw van Mark geweest om een les bij te wonen (zie vorige post ‘Sukhothai’) en hadden de kinderen gevraagd wat ze van de nieuwe koning vonden. Ze zeiden niet veel en keken allemaal een beetje sip. Uiteindelijk bleek dat ze hadden gehoord dat hij een paar slechte dingen had gedaan. Bijvoorbeeld dat hij 4 vrouwen heeft en 8 kinderen. Waarvan 5 bij een vrouw en 3 bij een andere. 

Wat anderen lezen

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.