Terug in KL

Elke keer als ik weer even onderweg ben, is het tijd om weer een stukje te schrijven. En nu zit ik voor 15 minuten in de trein, dus vond ik het wel weer tijd.

De laatste keer dat ik een blogbericht geplaatst heb was ik in Kuala Lumpur. Nu, ongeveer 3 weken later, ben ik daar weer.

Voordat ik vertrok uit Kuala Lumpur ben ik nog naar de Batu Caves geweest en heb ik heerlijk genoten van een infinity pool op de 37ste verdieping van een heel hoog gebouw. Bij de Batu Caves dachten we dat het misschien leuk was om de aapjes te voeren, maar daar dacht het aapje dat ik eten wilde geven anders over. Vanaf het moment dat je je tas opendoet staan ze op scherp, omdat ze weten dat er eten uit kan komen. Het is dan ook bijna onmogelijk om onopgemerkt iets uit je tas te halen zonder dat ze naar je toekomen.

Ik had stiekem een pakje koekjes in m’n broekzak gedaan, maar op het moment dat ik het koekje eruit wil halen, wordt het aapje ongeduldig en laat z’n tanden zien. Nee, ik zat het aapje niet te pesten, het lukte gewoon niet. Dus besluit meneer aap mij even in mijn schoen te bijten, omdat het hem allemaal te lang duurt.. In een vlaag van lichte paniek gooi ik het pakje met koekjes een andere kant op. Iets waar het aapje het blijkbaar niet mee eens is, aangezien hij nog een keer in m’n schoen bijt..

Dit was niet het aapje dat ik eten wilde geven, deze was wel lief.. En nee, ik had niet in de gaten dat ‘ie opeens zo dichtbij me zat haha!

Vanuit Kuala Lumpur hebben we de bus naar George Town gepakt, een reis van ongeveer 5 uurtjes. De bus was aardig luxe, de stoelen konden helemaal naar achter en je had meer beenruimte dan in een vliegtuig. Eenmaal in George Town aangekomen nemen we een uber naar ons guesthouse. De eigenaar blijkt een baby python als huisdier te hebben.. (volgens mij stond dat niet in de omschrijving op Booking.com?!) En hij geeft ons een toelichting van bijna een uur om te zeggen wat we allemaal moeten bezoeken en waar we wat moeten eten. Heel lief, maar eigenlijk hebben we gewoon honger. Heel veel honger.

De volgende dag lopen we een rondje door George Town om alle street art te bekijken en we struinen wat souvenirwinkeltjes af.

Elke zondag wordt de baby python om 14.00 uur gevoerd. En laat het nou net zaterdagavond zijn als wij aankomen. Lucky me. Dus zorgen we ervoor dat we om 14u weer even terug zijn om dit spectaculaire evenement bij te wonen. Een lief klein spierwit muisje wordt bij de slang in z’n verblijf gezet en na ongeveer 5 seconden slaat de slang ineens toe. Arm muisje. Na wat gespartel geeft het muisje zich gewonnen en is de slang de komende 2 weken weer voorzien. (LET OP! Als je het zielig vind, hieronder staat een foto van de slang met het muisje in z’n bek..)

‘s Avonds doen we een drankje op een hoekje waar je het goedkoopste bier van GT kan vinden. We raken in gesprek met een paar locals en ik zit met een Chinese man (80% van de bevolking in GT in Chinees) te praten die allemaal foto’s van z’n kinderen en kleinkinderen laat zien. Helemaal leuk.

Verder zijn we in GT naar het Upside Down museum geweest en hebben we 2 dagen achter elkaar het National Park in Penang bezocht (de eerste dag waren we een beetje laat). De eerste dag hebben we de route naar Monkey beach genomen, een hiking van ongeveer 2 uur en toen besloten we nog even 40 minuten naar de vuurtoren te lopen, die helaas al gesloten was. Gelukkig konden we op de terugweg een bootje nemen. De tweede dag hebben we de route naar Turtle beach gedaan. Deze trekking was meer door de jungle dan bij Monkey beach, aangezien we daar meer langs het water liepen. Beide dagen kwam het zweet er aan alle kanten uit, maar het voelde wel goed om zoveel in beweging te zijn. Ook zag ik in GT Jula weer, dit keer met aanhang haha! En moest ik afscheid nemen van Melvin, met wie ik een dikke 2 weken samen had gereisd. Het was weer even tijd om alleen te reizen en ik nam de ferry naar Langkawi.

Het alleen reizen duurde niet lang, aangezien ik op Langkawi al snel nieuwe contacten maakte. Eindelijk weer even Engels praten, na vanaf kerst eigenlijk met alleen maar Nederlanders te hebben gereisd haha! Tenminste, dat dacht ik.. want toen kwam Jeroen aangehuppeld met zijn voet in het verband. Hij had een week in het ziekenhuis gelegen en was wel blij om weer even zijn eigen taal te kunnen spreken (belgisch). Naja ongeveer dan, op een paar woorden na haha!

Uiteindelijk een onwijs leuke groep gevormd met 8 nationaliteiten en 4 talen. Lily uit Canada, Jeroen uit België, Christina uit Oostenrijk, Iain uit Schotland, Laura uit Australië, Juliane uit Duitsland en Orel uit Frankrijk. Ik heb een dagje een scooter gehuurd en watervallen gezien, we zijn veel te vaak naar de nightmarket geweest, waar we vervolgens veel te veel gingen eten, gelachen met onze ‘youtube karaoke’ en onwijs veel gechilld op het strand. Uiteindelijk ben ik dan ook 8 dagen op Langkawi geweest.

Op de Nightmarket eet ik jackfruit, springrolls, een soort dikke kokospannekoekjes, een soort kokosbroodhapjes, een harde crepe met suiker en nootjes, een soort zalm bitterballen die ze voor je koken en fried chicken.

Ik merk wel dat de Maleisische mannen het leuk vinden om de aandacht van westerse vrouwen te trekken. Ze vragen ‘Where you from?’ of ‘How old are you?’ of zeggen simpelweg ‘Beautiful’ als je langs loopt. Nou voel ik me elke keer heel gevleid hoor als er weer iemand tegen me begint te praten. Uhm nee, ik wil gewoon met rust gelaten worden als ik alleen door de stad loop. Terima kasih.

Moolen in Maleisië

Next! Na iets meer dan 30 dagen in Thailand werd het tijd om het land uit te gaan. Op naar Myan.. uuuh Maleisië!

Na oud en nieuw op Koh Tao begon ik op 2 januari aan de open water duik cursus. Die dag begonnen we om 17.30 uur met onze eerste theorie les. Precies tijdens etenstijd, dus we mochten eten bestellen bij het restaurant wat ze dan kwamen bezorgen in de klas. We moesten een paar filmpjes kijken over duiken en daar vragen over beantwoorden. Was wel weer even wennen om opeens op te moeten letten!

Sanne, onze instructrice zei dat we ‘s avonds vooral geen buckets mochten drinken, omdat we de volgende dag weer fris en fruitig om 8.30 uur in de klas moesten zitten. Helaas werd de avond iets te gezellig en tijdens het bierpongen werden er dan ook wat drankjes gedronken. Uiteraard niet té veel drankjes.

Uiteindelijk lag ik om 3.00 uur in bed, wat de volgende ochtend om 6.30 uur iets minder leuk was. In de klas moest ik moeite doen om mijn ogen open te houden, maar gelukkig hadden we van 10.30 uur tot 13.00 uur pauze. Tijd voor een middagdutje! Omdat we rond 12u gingen lunchen waren we te laat bij het zwembad (want ja, het eten serveren ze hier niet zo snel), waardoor we wat baantjes extra moesten zwemmen.

In onze sexy swimsuits oefenden we in het zwembad alles wat we moesten weten over je zuurstoffles, de flippers, je masker, beademingsautomaat en hoe we ons zwemvest klaarmaakten voor gebruik. Toen we klaar waren was het al 18.00 uur, dus we hadden 4 uur in het zwembad gelegen. Het weer was ondertussen ook iets minder geworden, aangezien het nog steeds bleef regenen. Aan de ene kant niet zo erg, want nat waren we toch al van het zwembad..

‘S avonds heerlijk sushi gegeten bij een tentje in een zijstraatje. Lekkerste en duurste eten in Thailand tot nu toe. Buikje volgegeten, dus rollend naar bed!

‘S ochtend weer optijd eruit voor de laatste theorieles en het examen. Met het theoriegedeelte op zak, wordt het tijd voor de eerste 2 echte duiken in de zee. Met een klein bootje worden we naar een wat grotere boot gebracht, waar we onze spullen klaar moeten maken voor het duiken.

Vanaf de boot springen we het water in. Beademingsautomaat in, tenen over de rand van de boot, linker hand op je gewichtsgordel, je rechterhand voor je masker en je beademingsautomaat, kijk omhoog naar de horizon en doe een grote stap naar voren! En dan ga je hop, zo het water in! De eerste paar seconden was het weer even wennen en moest ik mezelf eraan herinneren om rustig in en uit te ademen. Daarna was het vooral heel gaaf! Allemaal visjes en onder water nog een paar oefeningen doen.

De dag erna moeten we om 7.00 uur aanwezig zijn en het regent nog altijd, dus we denken eerst dat het duiken misschien niet eens doorgaat. Maar regen of onweer maakt niet uit, we gaan gewoon het water op! De eerste duik doen we nog een paar oefeningen en bij de laatste duik genieten we vooral van alle vissen die we tegen komen en het vrije zwemmen. Bij elke duik zijn we ongeveer 40 minuten onder water. Als de laatste duik erop zit is het 12 uur en hebben we ons open water certificaat binnen!

Omdat we geslaagd zijn hebben we ‘s avonds Happy Hour en kunnen we drankjes halen met korting!

Diezelfde avond en nacht blijft het maar regenen en als ik mijn slippers buiten bij de receptie neerzet (je moet hier bijna overal je schoenen uitdoen voordat je naar binnen mag), zijn ze weggespoeld als ik weer buiten ben.

De volgende dag lopen we een rondje om de schade te bekijken en hele wegen zijn weggespoeld en straten staan onder water.

We doen hier dan ook niet veel, behalve veel binnen zitten en een massage nemen. Ondertussen ben ik zo blond om eerst een vlucht te boeken en er daarna achter te komen dat de boot niet vaart vanwege het slechte weer en/of al volgeboekt is, dus zit ik nog een dag langer vast op dit eiland. Nog een dag illegaal. Uiteindelijk wordt het een vlucht naar Kuala Lumpur en vluchten we ‘s ochtends om 6.30 uur met de boot van het eiland af. Doei regen, hallo (hopelijk) zon!

Om 14.00 uur hebben we vanaf Surat Thani de minivan naar Phuket, vanaf waar we naar Maleisië vliegen. In de bus vragen we ons af of het allemaal gaat lukken, want de vrouw van het busstation zegt dat we om 17.30 uur bij het vliegveld zijn en we vliegen om 19.10 uur. Als we onderweg om 16.30 uur even 10 minuten een plaspauze hebben, zegt de chauffeur dat het nog 2 uurtjes rijden is naar het vliegveld. Vanaf dat moment beginnen we een beetje te stressen, omdat we maar tot 18.10 uur in kunnen checken. Uiteindelijk zet de chauffeur ons af op een plekje waar we nog een taxi moeten nemen, terwijl meneer al langs het vliegveld gereden was. Dikke vriendjespolitiek en 150 baht lichter. Als we dan om 18.00 uur op het vliegveld aankomen, zijn we blij dat we het gehaald hebben.

Het eerste wat we zien op het vliegveld is een H&M en we zijn helemaal blij en verbaast tegelijk. Ondertussen ben ik al aardig wat H&M’s gepasseerd in de afgelopen 2 dagen en een paar honderd ringgits lichter. De briefjes geld zijn hier trouwens onwijs mooi en lijken allemaal nog best wel nieuw. Volgens mij kennen ze hier geen briefjes van 100 of 200 dus als je geld pint krijg je een heel pakket met briefjes van 50. Ook hebben ze hier briefjes van 1 ringgit.

De eerste dag hebben we een rondje gelopen door Maleisië. (Naja een hele grote cirkel, die de hele dag duurde haha!) En natuurlijk kon een foto bij de Petronas Twin Towers niet ontbreken.

Daarna zijn we bij een aquarium geweest (want ja, waarom niet) en hebben we gekeken wat we hier allemaal konden doen.

De volgende dag wilden we het uitzicht over de stad bekijken vanaf de Menara Tower, een soort euromast van 421 meter hoog. Je kon in een glazen bakje gaan staan die boven de grond hangt en daar een foto maken. Ook kon je heel mooi de zonsondergang zien en de skyline van Kuala Lumpur in het donker. Eén van de mooiste uitzichten tot nu toe!